මානි ගේ ලෝකය

  හත් අවුරුද්දකට පස්සේ හිතේ ඇඳුණු දේවල් ගැන ලියන්න ඕනෑ කියලා නෝට් පෑඩ් එක ඕපන් කලේ වෙනදාට ඔළුව පිරෙන්න තරම් කියන්න දේවල් තිබුනාත් අනපේක්ෂිතව මාව හොයාගෙන එන කම්මැළිකම අදත් ලබන්න කලින්.. මට කියන්න ඕනෑ වුනේ අපි ජීවිතේ ලබන අත්දැකීම් අපිව මොනතරම් වෙනස් කරනවාද කියලා. හැමෝම ඔය කතාව සිය දහස් වතාවක් කියනවා ඇහිලා තිබුනාත්, කාලෙත් එක්ක ලබන සමහර අත්දැකීම් එක්ක අපි මේ කතාව අවබෝධ කරගන්න පටන්ගන්නවා..  ජීවිතේ කටුක කාල ගෙවපු මිනිස්සු හරියට සතුට කියන වතුර බිඳක් නොවැටෙන්න නොවැටෙන්න කාන්තාර වගේ වේලිලා යන හැටි මම දැන් දකිනවා.. සමහර වේලාවට ඒ මිනිස්සුන්ට ඕනි කරන්නේ පුංචි සතුටක් විතරයි.. බලාපොරොත්තුව වලින් හෙම්බත් වුනු ඒ මිනිස්සු බලාගෙන ඉඳලම වේලිලා යනවා. සමහරු එකම තැනක සදාකාලිකව හිරවෙනවා.. අරමුණක් නැතුව, බලාපොරොත්තුවක් නැතුව එකම තැන හිර වෙන එක අර කලින් කියපු වියළීමට වඩා දරුණු ඇති. අපි හැමදාම කරන්නේ කොහෙදෝ තියෙන වසන්තයක්, නැත්තම් ඉස්සර සිංහල පාඩමට ඉගෙන ගත්තා වගේ ජීවිතේ යම් යම් කාලවල් වල එක එක ඉර පායනතුරු බලා ඉන්න එකද කියලා මම වේලාවකට කල්පනා කරනවා.    මොන තරම් motivation, affirmation, ma...