Thursday, October 29, 2020

නොස්ටැල්ජියා 🍀



මේවා මහා වර්ගයේ නොස්ටැල්ජියාවන් ය.. පොකට් මනි එකතු කිරීම්ද.. එකල අවුරුද්දට අත මිට මෙලවූ රුපියල් දෙසීය තුන්සීය වලින් කල එකම හපන්කම නම් මේවාය.. කාලයක් අන් සියලුම පොත් ගැනීම් නවතා හෝම්ස් පමණක් එකක් නෑර ගත්තෙමි.. චන්දන මෙන්ඩිස්ගේ අලුත් පොත් වලින්ද මුල් කාලයේ සැලකිය යුතු කොටසක් මා සතුය.. ඒ මුල් කාලයේ කතා වල ඇත්තෙන්ම යම් ෂර්ලොක්මය බවක් තිබූ අතර මුල් පිටුවෙන්ම අපරාධකරු ගෙස් කරන්නට අපට හැකි වූයේ නැත.. 

   උදේ පාන්දර ඇස් අරින්නටත් ප්‍රථම හෝම්ස් සිහිපත් කල රෝසාට පින් සිදු වන්නට රාක්කයේ මේ කෙලවර බිමට ගතිමි.. මා එය ගොඩ බාන්නෙ නැත්තේ අන් කිසි හේතුවක් නිසා නොව හිතේ අමාරුව හදා ගත යුතු නැති හෙයිනි.. මන්ද හෝම්ස් යනු මගේ හොඳ හිත දෙපිටින් ගිය අයුරු මට පෙන්වන තවත් දරුණු වර්ගයේ උදාහරණයක් නිසාය.. 

  කෙසේ හෝ මේ පොත් වල මා ආදරණීය පරණ මතක බොහො රැඳී ඇත.. ඉස්සර පොත් ගත්ත විට ඒවා ගිය පිලිවෙලක් විය.. මගෙන් නිර්මානියාටද.. කලානි.. අචිනි.. රවින්දි.. කේශාලි.. (ඒ කාලේ 💜️)  ඔය වාගේ එක පිලිවෙලකට ඒවා ගොස් නැවත මට එන්නෙ බොහෝ කල් ගෙවීලා ය..අලුත් පොතක් ගත් විට තරම් බටර් මට එකෙක් හෝ පාසල් යන කාලයේ අන් එක වැඩකට හෝ ගාලා ඇතැයි ද මන් නොසිතමි.. 😂😂😂 

   ඒත් මේ මතක මිහිරිය. පොත් කවර ඒ මතක තරම්ම පරණය.. ලොකු අකුරින් නම ලියා අයිතිය තහවුරු කෙරූ කාලයේ සිට හත,අට,නමය, සාමාන්‍යපෙල, උසස්පෙලටත්, ඉන්පසු NIBM සහ NSBM සමයේ පවා මම මා ඒ කාලයේ කරන්නේ කුමක්දැයි පිලිවෙලට ලියා ඇත්තෙමි.. දිනය දැමීම කුඩා කල නොකරපු හෙයින්දෝ පන්තියෙන් අවුරුද්ද සොයා ගත හැකිය.. තවත් තැන් වල අනුග්‍රාහකත්වය වෙනුවෙන් පුංචි සටහන් ය.. උපන්දින.. අවුරුදු උත්සව.. පන්තියේ හොද ලකුනු ගත්තාට ආදි ලෙස .. රටේ නැති හේතු කියා පොත්ම ගත්තා මිස බලෙන් ඇඟේ ගැහුවොත් මිසක අදද ඇඳුමක් පැලඳුමක් දෙස ඇහැක් ඇරලා නොබලන මම නැමැති දරුණු පොත් කාවා හැදුනේ මෙහෙමය.. අදත් මගේ ගන්නට ඇති පොත් ලයිස්තුව කියවා ඇති එකට වඩා වැඩිය..එය අප කාටත් එහෙමය.. අප යනු ලේසියෙන් සෑහිමකට පත් නොවන ජීවීන් විශේෂයකි.සරසවිය ගෙදර ගෙනත් බෑවා වුවද අපට මදිය.දැන් මේ හිඩැස් පුරවන්නටද ඕනෑය.. ගෙන ගිය ගෙනත් නුදුන් අය වෙනුවෙන් අහිතක් නැතත්.. දරුවන් වාගේ ලඟ සිටි උන් එකා දෙන්නා නැති වග පෙනෙනවිට චුට්ටක් වේදනා ය.. ඒ ඇර වෙන අවුලක් නැත.. මිසින් ඒවා එකතු කල හැක.. 

  ඉඳහිට දිනෙක මාගේ රාක්කයට එබී පොතක් අරගෙන කියවන අපේ අම්මා මාගේ දසපනත් නීතියට එකඟව දැන් පොත් කියවයි.. එනම් නවන්න බැරිය.. කොල පොඩිවන්නට හරවා තැබිය නොහැකිය.. තාත්තාගේ ඩෙංගු බුක්මාක් මිටියට පින් සිදු වන්නට අපේ ගෙදර බුක් මාක් හිඟයක් නැත.. පත්තර ගානට බුක් මාක්‍ ය.. ඒ සියලු දස පනත පිලිපදින ඈ අලුත් පොතක් ගන්නට ආ කල රාක්කය දෙස බලා නවතී.. හොරෙන් ගත් පොත්ද.. ඈ දකින්නට පෙර පැන්නු ඔන්ලයින් ඕඩර්ද ,කිරි කිරි දින වලින් සටහන් කොට අත්සන් යෙදූ දිස්න සහිත කවරද අදත් ඈ හට විරිත්තමින් සිටී.. 🤭 

"මේවා.. මේ ..මේවා කවදද ගෙනාවෙ.. ? මන් මේව දැක්කේ නෑනේ කලින්.. දෙදාස් දහ නමේ 😱 .. ඔන්න උඹලා කැම්පස් යන්න කියල ඉල්ලගන්න සල්ලි වලින් කරල තියෙන ඒවා.. මොන සල්ලි කන්දරාවක්ද අම්මේහ් ඉතින් මේ.. දැන් අවුරුදු කීයක්ද.. අපේ සල්ලි  නේද මේ.. 😏😏😏" 

 යනුවෙන් යාං හෑල්ලක් පමණ දිග ඇගේ සුපුරුදු නෝක්කාඩුව කියවයි.. 

"ඉතිං.. ඒ සල්ලි විනාස වෙලා නෑ.. ඔය තියෙන්නෙ.. ඕවා හිතන්න තිබුනේ.. ඒ කාලේ එක එක ගෙනත් මේ දරුවට පොත් කියවන්න පුරුදු කරන්න ඔනී කියලා හිතන්න කලින් නේහ් මෙයා 😁😌" 

"පලයන් යන්න.. 😏😏"

ඒ අතර සත්‍ය බිල් ගැලවූ එවාද..ශොපින් නන් සරසවි වර්ගයේ වෙනම මල්ලක් වෙන් කල හැකි සරසවි කවරද.. ඔන්ලයින් බිල්ද.. කර්ෆිව් නිසා එන්න පරක්කු වු ඕඩර්ද ඇත..සඟවා ඇත.. නිකන් හෝ අම්මා ඉදිරියෙ මේ ගැන කියවා කට වරද්දා ගන්නත් එපාය.. කර්ෆිව් නිසා යන්න තැනකුත් මට මේ දිනවල නැත.😕

 ඒත් අම්මා බනින්නේ බොරුවටය.. මන්ද පොතක් ඕන්නන් දුවගෙන් ඉල්ලන්න යැයි දොඩන ඈ මගේ රාක්කයෙන් මට කියන්නන් කියා හිතවතුන්ට පොත් දිමේ ව්‍යාපෘතියක්ද මහත් ආඩම්බරයක් ඇතුව ඉඳ හිට දියත් කරයි.ඒ අස්සෙ මේවාට Feedback ද දෙයි.. දැන් අවුරුදු පහලවක සිට මේ ක්‍රියාව දිනපතා සිදු වෙයි .. 

මම දේවල් එකතු කරන්නියක්මි.. මගේ උමතුව මේ ඡායාරූපය පිටිපස සිනාසෙමින් ඇත.. කවදා හෝ මගේ යැයි කියා දෙන්නට ආදරෙන්ම එකතු කලේ මේවාය.. මේ වෙනුවෙන් වෙනම තැනක් තවත් ආදරේ පිරුනු තැනක වෙන් කරන්නට මට වෙනම ප්ලෑන් එකක්ද ඇත.. ඒ වෙනුවෙන් ස්තූතිය සහෝදරයා නාට්‍යටය ..😌 

 ඔයා නිසා අපි හුගාක් පොත් කියෙව්වා මානි/පුතේ යනුවෙන් ඇසෙන අදහසකට යටි හිතින් හීනී ආඩම්බරයකින් පිරෙන්නට මට හැකි මේ නිසාය.. මේවා නොස්ටැල්ජියාවන් වන්නේ ඒ නිසාය.. හෝම්ස්ද.. ලෝරාද.. හැරීද.. ඈන් ද.. මහාචාර්ය ලැංග්ඩන්ද.. සෙන්ට් ක්ලේයාර්ද.. මැලෝරි ටවර්ස් ද.. පොලියානාද.. ඈන් ෆ්‍රෑන්ක්ද.. රෝල් ඩාල්ද..ශිවද.. එලිසබෙත් ඇලන්ද.. සෑම උදෑසනකම මා දෙස බලා සුපුරුදු සිනා පානවා නම්.. ජීවිතය උඩු යටිකුරු කරන සුලං කෝඩ දහසක් හමා ගියද..මහ පොලොව දෙදරා ගියා වුවද.. දෙයියනේ කියා සිනාසෙන්නට අරුම හැකියාවක් මට අදටත් ඇත.. 💜️

#මානි




Tuesday, October 13, 2020

මුතු පබළු

 බිඳ බිඳ නැගෙන සාගරයක රැල්ල සම

දෑසින් කඳුලු පොර බදමින් පනින ඉම 

හැප්පී බිඳෙන කොපුලුත් ගල්කුළු සේම

 අඳිමින් මවති සේයාවන් බිඳුනු පෙම ...


අහසට සඳට කවි ලියු තුන් හිත පාළු..

සඳ නාමෙන් නැවතී  ඈ කඳුළු හෙලූ..

දහසක් තරු මැදින් සහසක් සිහින මලූ..

සඳ බෙදනවා යලි ලෝකෙට අරුම බැලූ..


 අමදාරා  මී  රසඳුන්  පොවමින්නේ..

දහසක් සිහින දෙමි නෙළලා දොඩමින්නෙ..

කියුමන් වැලපෙමින් සිහිපත් කරමින්නේ..

එක් කුමරියක් සඳ දුන් දුක් ගිනි බොන්නේ ..


වැටි මුතු පබළු මෙන් දිලිසෙන කඳුලු කැට

ගෙන දෝතට සිහිනය සේ පාට කොට..

කවි පබලුවක මෙන් අමුණා එකට  මිට

පලඳිනු රිසිය තරු වැල් සේ මවා පොට..


සඳ හිමිකරත් දිලිසෙන මුතු කඳුලු වැනී

 පලඳින්න ඒ මුතු කැටයම් ලෙසිනී.. 

කඳුලැලි බිඳුම යා කල සිත් මදහසිනී

වපුරන් ප්‍රේමය ම  දළුලා සිනාසිණි ..


- මානි -




Wednesday, July 1, 2020

Artgram

“Young girls are told you have to be the delicate princess. Hermione taught them that you can be the warrior.”
-Emma Watson- ☘️

First vector portrait attempt using Adobe Illustrator 👩‍🦰

Sunday, January 12, 2020

අහේතුක 💔

සබඳ,
අහේතුක කඳුලැලි දරුණුය

ඉහල තුරු හිස් වටා ලියලුනු
තුරු පතක සෙනෙහසින් නැළවුණු
පුංචි පස්පෙති මලක් නොකියූ
කතන්දර බොහොමයි ...
නුඹ සවන් දුන් පරිමාව අල්පයි..

හෙන හඩින්  පුපුරනා ඉකි බිඳු
දරා හිනැහෙන සියුම් පෙති පෙළ
සිනා සි වැසූ රිදුම් දාරා
නිදි බැරිව හිනැහෙයි...
නුබ දුටුවාද සැක එයි ...

නිහඩවම නැග බිදෙන රළ ගෙඩි
සමුදුරක් සේයා දුන් මනස් තුල
නොකියාම බිදෙනා සිතුවිලි
මොර ගැසුව මතකයි..
නෑසුනා සේ නුඹ නික්මෙනා යුරු
බැලූ බව මතකයි...

සබඳ
මේ අහේතුක කඳුළැල්ල
මහා දරුණුයි..

#මානි 



Tuesday, October 8, 2019

නුඹ නැතුව නුඹ එක්ක.. 💜

අහස් ගැබ වෙලාගෙන මේඝයක ලකුණු
මගේ සිත වෙලාගෙන මතකයක් මැකුණු
තුරු පෙලක තීරයෙන් එහා හිඳ නැගුණු
පුන් සඳට දුර වීය අප අතර බැඳුණු....
ජීවිතය අරුමයකි තෙලිතුඩක මැවුණු
කාලයක් පැන ගිහින් මට හොරා ගෙවුණු
නුඹ ඒ ද නොම වේ ද සිත සිතා තැවුණු
අඳුර අද දුර ගිහින් මා ද හැර දැවුණු....
අබලන්ව වැතිරෙන්න තුරු හිසක් සොයලා
වියළි කතරක පවස වැසි දියට පුදලා
ගිනි ගහන කතර දිය මතම යළි දැවිලා
නුඹ නැතුව නුඹ එක්ක ගව් සියක් ගෙවිලා....
කතර නම් නිම වී ය ගිනි වැල්ලෙ දැවිලා
තුරු හිසක් නැත අතැර විෂඝෝර රැඳිලා
මේ කතර මම තනිව නුඹ නැතුව ඇදිලා
එනවිටත් නැවතුමේ නුඹ නැහැනෙ රැඳිලා....
ගෙවුණු ගිරි දුරු කතර වෙහෙස නම් නොවුණු
වැටුණු ලුණු දිය කඳුළ වැහි දියට පෙඟුණු
නුඹට ලියු කවි සේම තෙලි තුඩින් දෙවුණු
මා ගිහින් නුඹ දුරක ආලයෙන් මිදුණු....!


- මානි - 



Wednesday, May 22, 2019

සමුගනිමි!!!

ඉතින් හිතවත මම නවතිමි
තවත් නම් මම නොලියමි..
අඳුරු අහසක කුණාටුව නැත
මමත් සන්සුන් සුලඟකි..
කළු ගැසුණු නිල් අහසක්
හඬන්නට බර කළුවක්
බේරෙමින් වැටි වැස්සක්
සේදුවා දුක් මතක කන්දක්..
ඇවිලෙමින් නිවි යන්නට..
නිවී සැනසුම් ගන්නට..
අලුත් සුසුමක පහසක..
දැවටෙන්න මට අකැපද...
නුඹෙන් ඇරඹුනු කවියක
පද ලියන මම කොනක..
ඉසිඹුවක ඉනු පෙමක
මතක මිස අන් කුමන සැපද..
නිහඬ මුත් බස් නොබැන
බොහෝ දේ ඇත දැනෙන..
කාලයම නුඹ නොවෙද..
සැනසුමම මේ රිදුම් සඟවන..
නිහඬවම ඉමි මතක..
නික්මීම එන දිනෙක..
නුඹ නොඑන බව දැනම..
මතක කන්දම තබා යන්න..
- මානි -


Monday, March 18, 2019

ඒ මගේ කවිය!!

"හුණුවෙමින් යන ලේ නහර වුව
ඉකිබිඳුම් හා සිරවෙනා කල..

පැහී පැහී විත් රිදී රිදී යන
හැඟුම් කඳුළින් පිට පනින සඳ..

ලොවට රහසින් උණු කඳුළු විත්
ඉකියකින් සිත හිරවෙනා දින..

තෙලිතුඩින් ඉහිරන්න  විරහව..
අන්න එවිටයි කවිය ලස්සන..!! "

-මානි-



Wednesday, March 13, 2019

නික්මීම.. ❤️

"අනන්තය හා වූ කෙලවරම විශ්වයක..
නුඹ එතැයි මඟබලා දෑස් හැර ඉඳිමී..
යලි යලිත් කවි ගොතා නොකී බස් අරුත් ගැන
කියවමින් හඬන්නට ඉතින් මම නොයමී..

නොකියාම ගොලුව ගිය හිත් පතුල කෙලවරේ
නුඹ නමින් ඉකි ගැසූ අතීතය මකමී..
හෙමි හෙමින් අප අපෙන් දුර ඈත බොහෝ දුර
නිහඬවම වෙන් වෙමින් ඇදෙනයුරු බලමී..

හඬ නිහඬ ගීයක්ව අප වටා ඇදි සුලඟ
පෙර සේම නිහඬවම හමන හැටි බලමී..
ආව ගිය මග දෙපස නුඹ ඇඳුනු සිතුවමක්
කාටවත් නොකියාම හදවතින් අඳීමි..

බලා ඉන්නද නොදැන පලා යන්නට නොහැකි
මේ දැඩිම බැඳුම් වූ විරහවක ගිලෙමී..
සිනාවක් ලොව දකින හදවතක් ඉකි බිඳින
නොනිමි කවියක පදය මම තවම ලියමී...

ලෝකයක් ඉපිදෙමින් ලෝකයක් මියෙනතුරු
දිනපුරා එලිය දෙන හිරුකිරණ දකිමී..
දැවී දැවී ඇවිලෙමින් නුඹ නමින් බැඳි පෙමක
අග්නි දාහයක් මැද ඉතින් මම මියෙමී.. "


#මානි ✒️

Thursday, February 21, 2019

නුඹට.. 💜️

ඉතින් මට අවැසි ඉපදෙන්න
නුඹ මා මිය ඇදෙන්නට සැලැස්වූ තැනම..
සිහිනයක් හා සබැඳි
අතීතයේ දුවිලි වලා මත....

කිමිදෙමින් සොයන්නෙමි
අත් හැරුණු රැහැන් පට..
මා මගෙන් වෙන් කළ
ඒ තියුණු වූ මුවත..
නුඹම නම් දුන් නුඹේ "ආදරය" ..

ඈත අතීතය දෙස බලා
නොවැළපෙමි කිසි විට....
ඒත් රහසින් උපදින,
මේ කඳුලු කුමකට....
මම ද මිය ගිය වග
මට පසක් කළ "කඳුළැලි"

අනාගතය නොදනිමි
ඉතින්
තවමත්....
එහෙත්
වර්තමානය පුරා සොයනෙමි....
මට මා ද නැති කර,
මගෙන් බොහෝ දුර ගිය....
මම ඔබට දුන්
මගේ "ප්‍රේමය "..

හිතවත,
හැකි ද
කියාදෙන්න මට....
මකා දමනා අයුරු!
අතින්වත් අත නොඅල්ලා බැඳි
ඒ අරුමයෙන් යුත්,
"අපේ ප්‍රේමය " 🙂❤️

- මානි -

Tuesday, February 19, 2019

ඉතින් මා විඩාබරය . 💔

ඉතින් මා විඩාබරය..

ගව් සියක් දුර තනිවම ඇවිද
ඉතින් මට බොහො විඩා ය..
චන්ඩ හිරු රැසින් පිරි වීදි පුරාවට
සැනසුමේ දිය බිඳක් සොයා ගොස්..
දාහයෙන් හෙම්බත් සිරුරට..
විඩා නිවන දිය පොදක් සොයා
ඉතින් මා විඩාබරය ..

හිතවත..
නුඹට නික්මෙන්න යැයි අයැදූ
වෙහෙසකර දෑසින්ම අවට බලන්නෙමි..
ඉතින් මේ විඩාව බෙහෙවින් දරුණුය ..
නිවෙන්නට නොහැකි වූ..
හඬන්නට ද කඳුලු ද නොවූ..
හිස් අවකාශයක සැරිසරාම
ඉතින් මට බොහෝ විඩාය..

වසන්තයේ..
තුරු මුදුන් අතරින් එබෙන සතුටේ
හිරු කිරණ මට අකැපය..
සැනසුමේ ස්නේහයෙන් පොබයන
වලාකුළු මට අකැපය..
දාහයෙන් තෙත් වූ,විඩාවෙන් අවතැන් වූ
කාන්තාරමය විදීයක සිට ලියමි..
අස්වැසිල්ල නම් ප්‍රේමයද විමසමි..

විඩාවට දිය පොදක් නැති..
වසින්නට වැහි වලාකුලු නැති..
චණ්ඩ වූ අහසට බියපත්ව හිඳිමි..
මේ කටෝරය අවසන මට වැස්සක් අවැසිය..
තවත් දුර යා නොහැක...
මම දුබලය..
සෙනෙහසේ සා පිපාසාවෙන්ම
ඔත්පලය..
ඉතින් ...
මා බොහෝ විඩාබරය ..!!

- මානි -

Saturday, February 16, 2019

නොපැයූ සඳට.. 🌜️🌜️

"ඉතින් සඳ මම නුඹට කියනෙමි
ටිකක් ඇවිදින් යන්න අහසට..
දුර ඈත හිඳ තරු ලඳුන් ලියු
කවි කතා විමසා බලන්නට...

නීල අහසින් පාට අරගෙන..
බැස  ගියත් හිරු කළු වලාවට..
අඳුර මැද්දෙන් සිනා අරගෙන
අනේ සඳ නුඹ එන්න අහසට..

කල්ප ගණනක් වලා ඉපැදුනු
කතන්දර හා බැඳුනු පොලොවට..
හීන් හඬ ඉකිබිඳුම් හැඬුවේ
කවි කිව්වෙ හඳ නුඹ බලාගෙන..

කිරි සුවඳ  පිරි සිඟිති දෙතොලක
සිහින පිරි හසරැල්ලේ සුවඳට..
මව්වත් ව ඈ නුඹට ඇමතූ..
කවි පේලි ගැයුවාලු එදවස..

මදු සඳෙන් රන් කැලුම් විසිරෙන..
පෙම්වතුන් ගැයු මිහිරි පදයක..
විරහවෙන් පිරි කඳුලු දෑසුත්..
හඬා වැටුනේ නුඹ පතාගෙන..

ඉතින් සඳ මම නුඹට කියනෙමි..
යලිත් ඇවිදින් යන්න අහසට..
කළුවලා මැද දසන් දක්වා..
සතුට දෙන්නට බිඳුනු පොලොවට.. " 🌜️🌝

- මානි - 🖋️❤️

Friday, February 15, 2019

ආදරනීය වැලන්ටයින් ❤️

ආදරේ වෙනුවෙන් ආදරේ වපුරන්න..
ආදරේ නාමයෙන් මිනිසුන්ව භාවිතා කරන්න නෙවෙයි.. හිත්වලට අවංකව ලංවෙන්න..

බොහෝ දෙනා වැලන්ටයින් අර්ථ දක්වන හාස්‍යෝත්පාදක ගණයේ නොවන අපූරූම ආදරයක් ලබන්න..

ඔබත් ; ඒ වගේ ආදරේ කරන්න..
වාසි ප්‍රයෝජන, නම්බු නාම, කිසිවක් නොමැති

නිදහසේ... අහේතුකව..
කොන්දේසි විරහිතව ආදරේ කරන්න..

හිත් වලට ගින්දර දෙන්න නෙවෙයි..
කෙනෙක්ගේ හිතක ඇවිලෙන ගින්දර නිවන්න ආදරේ කරන්න ...

විශ්වාසය අවභාවිතා කරන්න නෙවෙයි...
ඒ විශ්වාසය මුළු ජිවිත කාලෙම සිහිපත් කරන විට පවා සැනසීමක් දැනෙන්න ආදරේ කරන්න...

අයිතියම නෙවෙයි... අයිති නොවුනත්..
සිහිපත් වෙන සිතුවිල්ලක පවා නිවී සැනහෙන විදියට ආදරේ කරන්න..

ඉතින්...
වාණිජ ලෝකයක විකිණෙන ආදරවන්තයන් අතරේ..

හදවතට දැනෙන්න ඇත්තටම ආදරයම විතරක් විඳින්න...😊❤️

එන්න..
අපි අලුත් විදියට ආදරය කියවමු !!

ඔබ සැමට සුබ ආදරවන්තයන්ගේ දවසක්!! ❤️

- මානි -

Thursday, February 14, 2019

සය මසකට පසු නැවත උපන්නෙමි.

අහස වැහි බරය.. නින්දත් නොනින්දත් අතර දැඩි උණුසුම නිසාවෙන් මා අරගල කරමින් හිඳිමි.එන වගට දිවුරා ශබ්ද පූජා පවත්වා දින කිහිපයක් මග හැරි වැහි වලාවන් හා කෝප ගන්නට මට අවැසිය.. එහෙත්.. පළාතම දෙදුරුම් කවන අකුණු හඬකින් පිබිදෙමි.. ඉඩෝරයේ අවසන් උණුසුම බෙර හඬින් ඇද වැටෙන ඉඩෝරයේ ප්රථම වැහි බිඳු මත සුවඳ විහිදවමින් මියැදෙන අයුරු විඳිනෙමි..
හැරෙන්නට ඉඩ නැති තත්පර කිහිපයකට පසු මෙතෙක් ඉඩෝරයේ කෲරත්වයෙන් දුක් විඳි පොලොව මේ දැයි අහස මා හට අමතක කරවමින් ගියේය.. සියලු බොර පැහැ වතුර හා සේදෙමින් ගිය දුහුවිල්ලකට පසුව ප්රහර්ෂයේ සිසිලසද,සැනසිල්ලද ගෙන වර්ෂාව ඇද හැලෙන්නට විය.. මහා මේඝයන්ගෙන් හාත්පස වැසෙන විට... ඉඩෝරය අවසන් වරට නික්මෙන විට... වස්සානය සියලු අණසක පතුරවා සිසිලසත්,බලාපොරොත්තුවේ සතුටත් ගෙන සිනාසලන විට... ජීවිතයේ සියලු දුක් කම්කටොලුත් මේ වැස්ස සේම නික්මී යනවානම් කියා රහසින් ප්රාර්ථනා කරමි.. ❤️
ඉතින් හිතවත...
මේ මේඝ වලාවන් පැමිණිය යුතුය...
විදුලියේ එළියන්ද ,
ඒ ගර්ජනාවන් ද පැමිණිය යුතුය...
සියලු දුක් දෝමනස්සයන් සෝදා හරින්නට... වස්සානය එන වග දන්වා සිටින්නට..
ඔවුහු පලමුව පැමිණිය යුතුය..
සැනසුම් සුවයක් සමඟ වස්සානය පැමිනි විට..
නියඟයේ කටුකත්වයෙන් උපන් සියලු වේදනාවන් හට සේදී යන්නට ඉඩ දෙන්න..
අලුත් බලාපොරොත්තුවේ ප්රහර්ෂය වැළඳගන්න..
අලුත් වැසි දියට සේදෙන දුහුවිල්ලේ අවසන් හුස්මෙහි සුවඳ මෙන් ඔබත් කටුක බවේ මතකයෙන් සැනසී සිසිලැසැති වස්සානය හා පිබිදෙන්න...
ජීවිතය අලුතින් හිතන්න ... හැම වස්සානයකම අලුතින් පටන් ගන්න..
විඳවන්නට නොවේ... විඳින්නට ජීවත් වන්න..
- මානි - 
❤️